‘Canto Ostinato’ als schilderspalet: ‘soms laat je kleuren weg, soms voeg je kleuren toe’

Emile Engel, Cathelijne Maat, Esther Scheerder, Rien Wulffraat (foto Joop Koopmanschap)

Emile Engel, Cathelijne Maat, Esther Scheerder, Rien Wulffraat (foto Joop Koopmanschap)

Het Simeon Kwartet, bestaande uit Emile Engel, Cathelijne Maat, Esther Scheerder en Rien Wulffraat, voert zaterdag 4 juni het vermaarde werk ‘Canto Ostinato’ uit in de Grote- of St. Bavokerk aan de Grote Markt. Vorig jaar gebeurde dat voor de eerste maal, en het beviel zo goed, dat het werk van Simeon ten Holt opnieuw zal klinken op vier vleugels. ,,Maar het is elke keer anders’’, zegt Emile Engel.

Daphne Engel

Daphne Engel, de dochter van Emile, neemt opnieuw de organisatie voor haar rekening. Ze herinnert zich nog hoe ze naar haar vader zat te kijken tijdens het concert. ,,Er zijn momenten dat een van de pianisten niet hoeft te spelen. Tijdens zo’n moment zag ik mijn vader even met zijn armen over elkaar naar boven zitten kijken. Naar het interieurs van die prachtige kerk, ondertussen luisterend naar de muziek.’’

IMG_4626

Niet alleen voor de pianisten was het bijzonder, ook het publiek – jong en oud – genoot van het twee uur durend concert op de vier Fazioli-vleugels. Daphne: ,,De sfeer is heel relaxed, mensen kunnen er om heen zitten, maar ze mogen ook door de kerk lopen om de muziek vanaf andere kanten te beluisteren.’’

,,Je merkt dat er meer belangstelling is voor zulke bijzondere klassieke muziek. De Matthäus Passion was altijd al populair, maar bijvoorbeeld ook voor het werk van Ludovico Einaudi is veel belangstelling. De ‘Canto’ is weliswaar klassieke muziek, maar het is niet standaard. Het is een dynamisch stuk met veel interactie tussen de vier pianisten. Soms zie je ze naar elkaar knikken, dat is mooi om te zien. Je kunt ook niet precies van te voren zeggen hoe lang het concert duurt.’’

Edgar Fernhout 'Lichte nacht' (1974)

Edgar Fernhout ‘Lichte nacht’ (1974)

Simeon ten Holt (1923-2012) woonde en werkte in het Noord-Hollandse Bergen. Een fameus kunstenaarsdorp. De naam Toorop is wellicht de bekendste. Maar ook die van Edgar Fernhout mag er zijn. Fernhout was een zoon van Charley Toorop en werkte aanvankelijk in dezelfde realistische stijl van zijn moeder, maar begon gaandeweg steeds abstracter te schilderen, met fijne verftoetsen. Het schilderij ‘Lichte nacht’ uit 1974 is er een mooi voorbeeld van.

Simeon ten Holt

Simeon ten Holt

‘Canto Ostinato’ is het bekendste werk van Simeon ten Holt. Nadat het in 1979 voor het eerst was uitgevoerd vonden critici het ‘te oudewets, te mooi of te tonaal’. Langzaam kwam de waardering. Ten Holt: ,,Het stuk heeft zich rondom de melodie ontwikkeld, maar zonder een chronologisch, lineair proces. Aanvankelijk was er de rol van de linkerhand. Toen die duidelijk was geprofileerd, heeft het stuk zich organisch, intuïtief gevormd. ‘Canto’ reproduceert het verloop van mijn leven. In de ABA-vorm is B de melodie, de draaischijf, aankomst- en vertrekpunt tegelijkertijd.’’

Rien Wulffraat van het Simeon Kwartet ziet uit naar zaterdagavond: ,,Het is fantastisch om te doen. Pure rijkdom. Binnen de structuur van de compositie heb je als pianist veel vrijheid. Je kunt de noten hard spelen, of vloeiend. Als je ze bepaalde accenten geeft krijgt je een andere melodische wending. Boventonen kunnen gaan meewerken. Soms speel ik ineens een octaaf hoger, en kijk dan hoe de anderen daar op reageren. Zulke dingen gebeuren voortdurend. Dat is niet gerepeteerd. Dus als je me vraagt wat we precies gaan doen zeg ik: géén idee, haha.’’

IMG_4631

Emile Engel is verrukt over de akoestiek van de Grote of St. Bavokerk. ,,De kerk leent zich voortreffelijk voor ‘Canto Ostinato’. Het klinkt zó waanzinnig mooi. Het geluid mengt geweldig met de ruimte. En dan is er natuurlijk de inbreng van elke pianist afzonderlijk. De aanwezigen mogen rondlopen, dus kunnen het elk op verschillende manieren beleven. Ja, de reacties die je na afloop krijgt zijn bijzonder. Sommigen mensen moeten huilen. We merken dat als ze je na afloop komen begroeten, dat ze je dan ook even vastpakken. Ze willen vaak even in de partituur kijken, zo gefascineerd zijn ze. Iets dat je zelden ziet bij klassieke concerten. Het is natuurlijk een schitterend stuk en het is nooit hetzelfde. ‘Canto Ostinato’ is als een schilderspalet. Soms laat je kleuren weg, soms voeg je kleuren toe.’’

PAUL LIPS

‘Canto Ostinato’ in de Bavo door het Simeon Kwartet. Zaterdagavond 4 juni. Aanvang 20.00 uur. Kaarten 25 euro, tot 18 jaar 15 euro. Reserveren via:

https://www.facebook.com/cantoindebavo

http://www.simeonkwartet.nl/agenda.html

paulenremco

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *