Een voorstelling over Niets. Is zoiets te realiseren, qua theater? Theaterwerkplaats Haarlem doet het. ‘Ginnungagap: Het Grote Niets’ heet de voorstelling die zaterdag 18 jun 2022 twee keer in de kleine zaal van de Schuur in Haarlem wordt gespeeld. Remco en Paul mochten exclusief komen kijken bij de generale repetitie.

tekst: Paul Lips
fotografie: Remco van der Kruis

Nieuwsgierig melden fotograaf Remco en ondergetekende zich bij het Klein Heiligpand aan het – hoe kan het ook anders – Klein Heiligland. In de ruimte van het Wereld Kindertheater zal de generale repetitie plaatsvinden van ‘Ginnungagap: Het Grote Niets‘, onder regie van Merijn van Beusekom. ‘We zijn compleet’, zegt ze, als alle twaalf spelers aanwezig zijn. “Het is nu tegen achten. De bedoeling is dat we de voorstelling droog spelen en vervolgens goed doorlópen. Dat wordt dus keihard bluffen voor jullie. De bedoeling is dat jullie goed naar elkaar blijven kijken en goed op blijven letten wat er gebeurt. Als dingen haperen: speel door. Spélen, spelen spelen. Laat het niet stil vallen. Speel door.”

Wie het woord ‘ginnungagap‘ opzoekt op wikipedia krijgt als omschrijving: ‘de kloof van schijnbare leegte, materievrije ruimte, niets of vacuüm uit de Noordse mythologie’. Een met magische kracht gevulde oerruimte. De theatermakers van Theaterwerkplaats Haarlem omschrijven hun zelfgemaakte theaterstuk als ‘een voorstelling die nergens over gaat’. Twaalf spelers zullen een oprechte poging wagen om betekenis te geven aan niets en hier misschien (niet) in slagen. In een uur storten Maaike, Anousjka, Gamze, Rob, Rosa, Judith, Sophie, Christiaan, Lotte, Janneke, Naomi en Lies op de scènes die de toeschouwer een inkijkje gaat geven ‘in ons niets’.

Het stuk vangt aan met ‘een man aan een tafel’. De man doet helemaal niets. Ja, ademen. En zijn hart klopt weliswaar. Maar verder: niets. Vervolgens buigen de spelers zich over allerlei vragen en zijn vooral ‘druk met niets’. Om eerlijk te zijn hebben wij als aanwezigen een klein probleem. We willen namelijk niets verklappen. Ook niet over de oerknal waarmee alles begon (en wat er was vóór die knal), niet over de zogeheten ‘oerkoe’ en ook niet over de vorst-reuzen met dat lange okselhaar. Niets. Nietser. Nietst.

Iets heel anders. Op 22 april 1952 werden er Kamervragen gesteld. Naar aanleiding van… een gedicht. Om precies te zijn het gedicht ‘Oote oote oote boe‘ van Jan Hanlo. Eerste Kamerlid Willem Carel Wendelaar stoorde het vooral dat het gedicht was verschenen in een door de staat gefinancierd tijdschrift, ‘Roeping’ geheten. De heer Wendelaar vond dat dergelijk ‘infantiel gebazel’ niet door de Staat van ‘eenigen steun’ zou moeten worden voorzien. Het gedicht van Jan Hanlo is inmiddels een klassieker en valt in de categorie klankgedichten, zoals die ook door de DaDa-beweging ten gehore werden gebracht.

En wat heeft dit nu allemaal met de voorstelling ‘Ginnungagap: Het Grote Niets‘ te maken? Dat mag u zelf gaan ervaren. Wij vinden het geweldig dat er in Haarlem theatermakers zijn die zich op hun vrije avonden bezighouden met het creëren van nieuwe dingen: experimenteel theater, gebaseerd op improvisaties. Of ze daarin slagen of geslaagd zijn, daar mag de Schuurbezoeker zich over buigen. Zaterdag 18 juni zijn de voorstellingen van Theaterwerkplaats Haarlem, de eerste om 16.00 uur en de tweede om 20.00 uur, in de kleine zaal aan de Lange Begijnestraat. Laat u verrassen. Door: niets.

Ginnungagap: Het Grote Niets | Schuur

Home | Theaterwerkplaats Haarlem