Op pad met schrijver Rian Visser: kinderboeken bezorgen voor boekwinkel Kiekeboek

Stilzitten, dat is niks voor de Haarlemse kinderboekenschrijver Rian Visser. Althans, niet te lang. De coronapandemie dwingt haar er min of meer toe, omdat ze momenteel even niet aan een nieuw boek bezig is. Toch houdt ze nog dagelijks zoom-lezingen voor scholen in het hele land. Daarnaast is Rian sinds december boekenbezorgster aan huis, voor de Haarlemse kinderboekwinkel Kiekeboek in de Gierstraat. Op Twitter is te zien hoe ze bij een adres een tasje boeken af gaat leveren. De kinderen – broertje en zusje – nemen het tasje in ontvangst en kirren van plezier. Dus dat stilzitten valt alles mee. Reden genoeg om PostbodePaul te vragen om even een stukje mee te fietsen met Rian. Op de dag van de week waarop de meeste wind staat.

door PostbodePaul

Het wordt een test of je goed tegen de wind in kunt fietsen’’ , zegt PostbodePaul voorafgaand aan de fietstocht, stiekem denkend aan de vermaarde zijwind-test van het jaren-zestig televisieprogramma ‘Wereld Op Wielen’. Rian Visser haalt de postbode snel uit de droom: ze beschikt over een elektrische fiets. Maar ik zet hem gewoon op 1 hoor’’, zegt ze begripvol. Bij Kiekeboek heeft ze de tasjes opgehaald en begint de tocht. Routeplanner aan en hup, over de Gedempte Oude Gracht richting de Nassaulaan.

(foto: Rian Visser)

Ik heb momenteel niet zo heel veel te doen’’, legt Rian uit.Ik wilde niet aan een nieuw boek beginnen. Ik heb al 120 titels geschreven en kan van de inkomsten leven, dus de noodzaak is niet zo groot. De lezingen op scholen in het land zijn op dit moment niet fysiek mogelijk, maar dat doe ik via zoom, erg leuk. Toen half december ineens de winkels dicht moesten heb ik Kiekeboek meteen gebeld en aangeboden om de bestellingen te gaan bezorgen. Ik zei: ik wil wel dagelijks een route voor jullie fietsen. Daar waren ze heel blij mee. Gelukkig zijn er ook nog enkele collega’s die ook helpen bezorgen, schrijver Anke Kranendonk en illustrator Marijn van der Wateren, en ook nog een schooljuf. Kiekeboek-eigenaresse Jessica is trouwens heel positief in deze moeilijke tijd. Ze klaagt nooit.’’

kinderboekwinkel Kiekeboek (foto: pl)

We rijden op de Nassaulaan en steken de brug bij de Nieuwe Gracht over richting het Kenaupark. Het mooie van dat dagelijkse fietsen vindt Rian dat ze in allerlei wijken komt. In straten waar ze nog nooit is geweest. Het levert altijd weer nieuwe ervaringen op, huizen die je nog nooit had gezien, mensen die er wonen. Ze maakt er foto’s en filmpjes van die ze via Twitter, Facebook en Instagram wereldkundig maakt.

De postbode/verslaggever moet bekennen dat hij enkel wel eens wat gedichten van Rian heeft gelezen maar nog nooit een kinderboek.Maar dat ga ik in de toekomst zéker doen’’ , klinkt het. Rian vertelt dat ze ook niet zo erg in de belangstelling staat bij de pers. Journalisten schijnen haar boeken niet erg vaak te recenseren. En ze heeft nog nooit een prijs gewonnen voor een van haar boeken. Maar voor haar inzet voor het lezen ontving ze de persoonlijkheidsprijs van de Stichting Lezen en Schrijven uit handen van prinses Laurentien. Rian meldt het nuchter. Ze weet als geen ander dat het lezen van boeken niet erg populair is en steeds meer dreigt af te nemen. Daarom heeft ze er al jaren geleden voor gezorgd dat de digitale mogelijkheden worden uitgebreid. Daarin lijkt ze onvermoeibaar.

(foto: PostbodePaul)

Intussen fietsen we over de Kleverparkweg naar de Tetterodestraat, waar moeder Merel het boekentasje in ontvangst neemt. Vóór overhandiging stopt Rian nog even snel een flyer van zichzelf bij het boekenpakket. Er staat een aantal titels van haar op, zoals de serie ‘Blitz!’ , over een vreemd groen wezentje dat allerlei avonturen beleeft. Of ‘Nippertje’ , over een egel die altijd alles op het laatste moment pleegt te doen, bijvoorbeeld nog snel even piano spelen terwijl hij naar school moet.

We zijn alweer op weg, over de Planetenlaan richting het Noordersportpark, de binnendoor-route richting de Rijnstraat in Haarlem-Noord. Visser vertelt dat toen ze zelf kinderen kreeg, ze zocht naar voorleesverhaaltjes, maar die verhaaltjes als ‘nogal langdradig’ ervaarde. Dus besloot ze zelf verhalen te gaan schrijven, en niet zonder succes. Ondertussen gaan we over de brug naar rechts, langs de Heiligenhuisjes aan de Jan Gijzenkade. In een van die huisjes is ze wel eens binnen geweest, toen ze de kans kreeg om daar in het kader van ‘Eten bij de Buren’ te dineren bij particulieren. Links-rechts en dan de Rijnstraat in.

(foto: archief)

Rian Visser is opgeleid als grafisch vormgever en doet vaak de vormgeving en typografie van haar eigen boeken. De illustraties laat ze over aan andere tekenaars. Dan kan iemand anders een verbeelding maken bij het verhaal’’ , legt ze uit. Op haar website is de gigantische hoeveelheid boeken te zien, maar ook lesmateriaal en tips voor leesbevordering.

(foto: PostbodePaul)

We zijn aangeland op het adres waar het tasje mag worden afgeleverd. Moeder Linda opent de deur, haar zoontje neemt het tasje in ontvangst. ‘Heel fijn dat je de halve stad af fietst om de boeken bij ons te brengen’. Terugfietsend komen we langs groentenspecialist Bulters aan de Maasstraat, waar zelfs de moeder van de verslaggevende postbode al klant was.

Het volgende adres waar Rian heen moet is de Oranje Nassaulaan in Overveen. Ondertussen vertelt Rian over haar carrière, hoe ze in staat was haar jonge kinderen mee te nemen tijdens haar bezoeken naar elders. De zuidwestenwind blaast zó hard dat het laatste deel van het met een dictafoontje opgenomen gesprek grotendeels verwaait. Duidelijk wordt dat Visser nog allerlei plannen heeft. Het uitbrengen van poëzie in eigen beheer, ‘naast schrijver en illustrator ben ik namelijk ook nog uitgever’. Er is een risico dat ze niet quitte speelt, maar dat vindt ze juist spannend. En dan zijn er ook nog de zogeheten ‘happy stones’ , door haar beschilderde stenen die ze her en der uitdeelt of neerlegt. Later op de dag stuurt ze me een digitaal exemplaar van ‘Wil jij… met mij?’, liefdesgedichten voor pubers, dat ze maakte met illustrator Annet Schaap. Prachtige poëzie vol ontluikende liefde.

uit: ‘Wil jij… met mij?

Ze besluit onbewust met een levensles als ze uitlegt dat ze steeds gewoon dingen is gaan doen die op haar pad zijn gekomen. En als iets me niet helemaal beviel, dan sloeg ik gewoon weer een andere weg in. Ik heb altijd geprobeerd om leuke en mooie dingen te maken. Dus ik moet niet zeuren over tegenslagen of te weinig aandacht. Als ik achterom kijk heb ik toch heel veel gedaan.’’

Rian Visser

Kinderboekwinkel Kiekeboek

paulenremco

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *