WAT INSPIREERT… ALAIN TIMMERS

Haarlemmer Alain Timmers is ondernemer, evenementenorganisator, bassist, lijstduwer en nog veel meer. Deze Haarlemmer pur sang steekt zijn mening over van alles en nog wat niet onder stoelen of banken, maar beschikt over een groot hart. Hij is initiator van De Grootste Band van Nederland, waarmee hij in 2019 de derde editie hoopt te beleven. Momenteel zit Timmers midden in de voorbereidingen voor ‘RipLive 2017’, de respectvolle ode aan de muzikale doden van het vorige jaar, een evenement dat vrijdagavond 2 maart wordt gehouden in de grote zaal van het Patronaat.

Hoe is de stemming?
,,Het gaat wel goed. Aan de betere hand na een fikse griep. Ik had echt de moeder aller griepen. De generale repetities van RipLive 2017 zijn in volle gang, prachtig om mee te maken hoe die toegewijde muzikanten alles op de juiste plek laten vallen.’’

De tweede editie inmiddels…
,,Met een fantastische band, die ook de basis vormt tijdens het Nieuwjaarsgala in Haarlem. Gitarist Arnold Smits als bandleider. Altijd stipt op tijd met afspraken, Arnold is iemand waar je echt op kunt bouwen. Ik ben heel blij dat – naast de topzangers- en zangeressen die we al hebben – ook Sandra van Nieuwland een lied komt zingen. Al met al worden er bijna dertig nummers gespeeld, van overleden artiesten als Al Jarreau, Johnny Hallyday, Fats Domino, Adèle Bloemendaal, Tom Petty en noem ze maar op.
Het mooie van RipLive vind ik de variëteit, er komen allerlei genres aan bod. Het is een groeidiamant die ik met Hans Goes heb opgezet, en mag gerust een jaarlijkse traditie worden.’’

Dat je daar als ondernemer allemaal nog tijd voor hebt…
,,Ik hou van het organiseren van dingen, vind het mooi als er in Haarlem een variëteit aan evenementen wordt gehouden.
Ondernemen doe ik nog steeds met graagte, hoe wel ik meer en meer tijd ga besteden aan de ‘leuke dingen des levens’. Na twee burn-outs vonden mijn echtgenote Karin en ik het welletjes. Karin is al 37 jaar mijn grote liefde. Twee jaar geleden hebben we Womens Health Club Delphis overgedaan aan onze jongste zoon Toby. Onze oudste zoon Guy neemt meer en meer het stokje over bij Timmers Elektro en Illumatie Techniek BV, het familiebedrijf dat sinds 1924 bestaat. Ik bemoei mij vooral nu nog met het – in opdracht van de Stichting Haarlem Lichtstad – verzorgen van de verlichting in het stadscentrum tijdens de kerstperiode, en diverse andere feestverlichtingsprojecten in de regio. Ook lichten we historische panden aan.’’

Moussa Aynan (foto Matthieu Besteman)

Facebookgebruikers kunnen zo’n beetje kennis nemen van bijna alles wat je meemaakt. Je bekent bijvoorbeeld dat je als zoon van een ondernemer altijd gewend was om op de VVD te stemmen. ‘Dat dééd je gewoon’. Toch kom je op mij over als iemand met een sociaal hart. En voor de gemeenteraadsverkiezingen die op 21 maart gehouden gaan worden ben je lijstduwer voor Jouw Haarlem van Moussa Aynan…

,,Naar mijn idee heeft Moussa goede plannen voor de stad. Hij spreekt van een beweging, niet zo zeer van een partij. Hij wil de kloof tussen arm en rijk dichten. Pleit voor de bouw van betaalbare huurwoningen. Maakt zich hard voor behoud van bepaalde historische waarden in Haarlem, zoals klinkers op bepaalde plekken. Moussa Ayan is wars van politieke trucjes, bevlogen en pragmatisch bezig. Je kunt hem bezig zien om de situatie in ogenschouw te nemen bij de parkeermeters, bij fietsenstallingen rond het station of de stoplichten. Bij die stoplichten staat-ie gewoon met een stopwatch de tijd op te nemen tussen de momenten waarop de lichten verspringen. Dus het zou mooi zijn als Jouw Haarlem zetels gaat halen in de raad.’’

Hoe zou jij het zelf vinden om in de gemeenteraad te zitten?
,,Absoluut ongeschikt. Ik zou een ramp zijn in de raad. Ik heb een veel te kort lontje. Ik ben in staat om dertig minuten te vergaderen, langer niet. Daarna wil ik dat we de plannen met z’n allen gaan uitvoeren, en de week daarop bij elkaar komen hoe iedereen is gevorderd.’’

Waar groeide je op?
,,In de Kleine Houtstraat, op het rijtje van stripwinkel Jopo de Pojo. Een bovenhuis met een gigantische ruimte. Mijn moeder wordt in mei 87 jaar, en woont er nog steeds. Zij is de inmiddels de oudste bewoonster van de Kleine Houtstraat. Mijn vader is overleden, hij was een charismatisch man. Een bon vivant, feestbeest en ook zo’n organisator. Bij ons thuis werden op zondagmiddag regelmatig feesten gehouden waar dan iedereen kwam en er muziek werd gemaakt. Mijn vader speelde tijdens zijn Indische diensttijd – in de jaren vijftig – accordeon, in een bandje dat De Krakers heette, waarin ook Henk van Montfoort zat, die jaren later op televisie ‘Met de Muziek Mee’ presenteerde. De accordeon van mijn vader heb ik nog steeds.’’

Dus zo’n carrière van vader op zoon verliep simpel en succesvol?
,,Nou, niet dus. Mijn vader was gul, maar zakelijk niet zo sterk. Dus toen mijn broer Guy en ik de zaken overnamen, hebben we dat helemaal opnieuw moeten opbouwen. Daar hebben we hard voor gewerkt, en dan is het fijn als het vandaag de dag lekker loopt.’’

Als ik de naam noem van Dop Kortekaas, wat zeg jij dan?
,,Dop Kortekaas, mijn lerares Frans op de Maria Mavo in de Koningstraat! Een heerlijke vrouw. Ik kon met haar lezen en schrijven. Ze had natuurlijk overwicht en is helaas al jaren overleden. Soms keek ze me aan en dan zei ze: ‘wat zie je er toch weer slecht uit’. En als ze geïrriteerd was noemde ze ons ‘hals’, maar altijd met een knipoog.
Die Maria Mavo, daar had ik het naar m’n zin. Met vooruitstrevende docenten kon ik het goed vinden, zoals tekenlerares Mariska Brinkmann. Ik was betrokken bij De Vrije Slurp, zo heette de schoolkrant. Voor die krant schreef ik een verhaal over gitarist Jimi Hendrix, nadat die was overleden. Ook deed ik steevast mee met de jaarlijkse Operatie Paasschoonmaak. En ’s middags na school met de vriendengroep naar Fluks in de Grote Houtstraat, de zaak van de vader van klasgenote Debby Kempenaar. Nadat ik geslaagd was heb ik nog een jaartje op het Sancta Maria gezeten maar daar verzoop ik tussen al die leerlingen. Veel te groot. Vervolgens ben ik m’n vader in de zaak gaan helpen en heb via een studie in de avonduren m’n middenstandsdiploma gehaald.’’

Met collega-bassist Bernt Schneiders (privé foto)

Ondertussen speel je ook linkshandig basgitaar…
,,Sinds acht jaar. Ik had die burn-out en wilde een instrument leren bespelen. Ik kreeg basles van Evert Scholten en na verschillende bandjes hebben we nu Sound Patrol, voortgekomen uit de Patronaat-businessclub. En ik speel de bas bij het Ampzing Genootschap, dat dit jaar twintig jaar bestaat.’’

Linkshandig, net als je grote held Paul McCartney…
,,Mijn absolute held inderdaad. Zowel als componist als muzikant. Neem liedjes als ‘For no one’, ‘She’s leaving home’ of zijn solonummer ‘Here today’. Alleen al dat trompetje in ‘Penny Lane’! Géniaal. Dat melodieus basgitaar spelen van hem, dat vind ik prachtig. Ik heb hem vaak zien optreden. Tot in Dallas aan toe. Daar was ik in 2005 met een vriend, en dat trad McCartney op. We hebben een godsvermogen voor dat ticket betaald, maar het was de moeite alleszins waard. Het album ‘Abbey Road’ van the Beatles is trouwens de enige plaat die ik één keer per week in de auto draai. Vooral dat laatste gedeelte, die medley, met ‘She came in through the bathroom window’, ‘Golden slumbers’ en ‘The end’. Geweldig.’’

Dit was eigenlijk de laatste vraag, maar als toegift dan toch nog even de naam van Johan Cruijff…
,,De allergrootste voetballer aller tijden. Zowel de naam van Paul McCartney als die van Johan Cruijff staan op mijn lijf getatoeëerd. Toen Cruijff overleed was ik daar echt kapot van. Als jochie voetbalde ik in de ‘aspiranten H’ van HFC Haarlem aan de Jan Gijzenkade, zo’n beetje het laagste van het laagste. Een goede voetballer was ik niet. Later ben ik nog bij Geel-Wit gaan spelen, daar ging het iets beter. Momenteel speel ik trouwens nog wekelijks partijtjes bij de Koninklijke HFC met vrienden en oud-spelers van het eerste elftal van HFC.”

Johan Cruijff in 1966

,,Maar nog even terug naar HFC Haarlem. In het seizoen 1967/’68 ging ik dan wel eens op zaterdagmiddag kijken bij Haarlem B, dat dan tegen Ajax B speelde. Zie ik daar in een hoekje ineens Johan Cruijff zitten, die was daar samen met Theo van Duijvenbode. In die periode speelde Ajax voor de Europa Cup wedstrijden tegen ploegen als Real Madrid. Uiteraard heb ik Johan een handtekening gevraagd. Die heb ik nog steeds. Ingelijst!’’

INTERVIEW: PAUL LIPS

RipLive 2017’, vrijdagavond 2 maart, grote zaal van het Patronaat. Aanvang 20.00 uur.

http://www.patronaat.nl/2-3-2018/riplive-2017-%E2%80%93-het-grootste-eerbetoon-van-nederland-

paulenremco